Şenol UĞURLU 'nun " İhracatta Götürü Gider Uygulaması " adlı makalesi.

İHRACATTA GÖTÜRÜ GİDER UYGULAMASI

Bilindiği üzere, küreselleşmiş dünya ekonomisinde, ülkelerin en önemli gelir kaynakları arasında ihracat gelirleri yer almaktadır. Bu nedenlerle, ekonomi ve vergi politikalarında her ülke ihracatı teşvik etmek amacıyla, ihracatçı firmalara kredi, vergi vb. avantajları sağlamaktadır.

Makalemin konusunu oluşturan vergisel avantajlardan biriside, Türkiye’de döviz karşılığı ihracat yapan firmalara (Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ne Türk Lirası karşılığı yapılan ihracat, döviz cinsinden hâsılat olarak kabul edilecektir.)* gerçek giderlerine ilaveten hiç birşekilde belge aranmaksızın, yapmış oldukları ihracat hasılatının binde beşini götürü gider olarak kayıtlarına intikal edebileceklerdir.**

Şöyle ki; 193 sayılı Gelir vergisi Kanunu’nun 40. maddesinin 1. bendinin parantez içi hükmü ile, ‘İhracat, yurt dışında inşaat, onarma, montaj ve taşımacılık faaliyetlerinde bulunan mükellefler, bu bentte yazılı giderlere ilaveten bu faaliyetlerden döviz olarak elde ettikleri hâsılatın binde beşini aşmamak şartıyla yurt dışındaki bu işlerle ilgili giderlerine karşılık olmak üzere götürü olarak hesapladıkları giderleri de indirebilecekleri’ hüküm altına alınmıştır.

07.03.1996 tarih ve 22573 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 194 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliğiylede İhracatta götürü gider uygulamasına ilişkin olarak açıklamalara ayrıntılı şekilde yer verilmiştir.

Yapmış oldukları ihracattan dolayı götürü gider uygulamasından, ihracat, yurt dışında inşaat, yurt dışında onarma, yurt dışında montaj ve teknik hizmetler,uluslararası taşımacılık faaliyetinde bulunan gelir ve kurumlar vergisi mükellefleri yararlanabileceklerdir. (Dar mükellefiyet esasında vergilendirilenler de dâhil.)* Bunların yanı sıra, Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 11/1-c maddesi kapsamında, tecil-terkin uygulamasından yararlanarak mal teslim eden mükelleflerin de ihracata katkılarından dolayı götürü gider uygulamasından yararlanabileceklerdir.

94 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliğde belirtilen açıklamalar doğrultusunda götürü gider uygulamasını bir örnek ile açıklayacak olursak,

Örneğin, X A.Ş.’nin 2011 yılında döviz karşılığı yapılan ihracattan 5.000.000,00.-TL karşılığı hâsılat elde etmiştir. Firmanın 2011 yılında ihracat faaliyeti ile ilgili Gelir Vergisi Kanununun 40/1 inci maddesi kapsamına giren 30.000,00.-TL’lik belgesi temin edilemeyen gideri bulunmaktadır. Bu durumda ticari kazançtan indirilebilecek götürü gider tutarı aşağıdaki şekilde hesaplanacaktır.

Muhasebe kaydının ise, aşağıda ki gibi olması gerekmektedir.

--------------------------------------Yurtdışında Bulunulan Tarih Aralığı--------------------------------

(Pasaport Giriş-Çıkış Tarihleri Esas Alınarak)

760- Pazarlama, Satış ve Dağıtım Giderleri                               30.000,00.-TL

Belgelendirilemeyen Yurtdışı Giderleri

100/131/195                                                                                 30.000,00.-TL

--------------------------------------Yurtdışında Bulunulan Tarih Aralığı--------------------------------

950- Kanunen Kabul Edilmeyen Giderler                                5.000,00.-TL

951- Kanunen Kabul Edilmeyen                                                        5.000,00.-TL

Giderler Karşılığı

--------------------------------------------------/---------------------------------------------------------

Sonuç olarak, ihracatta götürü gider uygulamasının, ihracatçı firmalar açısından,  belgelendirilmiş gerçek giderlerine ilaveten hiç bir şekilde belge aranmaksızın, yapmış oldukları ihracat hasılatının binde beşini götürü gider olarak kayıtlarına intikal edebilmeleri, bu firmalara ticari ve vergisel anlamda avantaj sağlamaktadır.

* 07.03.1996 tarih ve 22573 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 194 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliği

** 193 sayılı Gelir vergisi Kanunu’nun 40. Maddesinin 1. bendinin parantez içi hükmü